ΕΛΠΙΔΕΣ, ΦΟΒΟΙ, ΛΑΘΟΙ. . .

Μέσα στη τόση ανωνυμία .

Μέσα στο πλήθος .

Στα πρέπει και στα μη ,  χάνομαι και χάνω .

Διχάζομαι ,  διχάζω .          

Είναι θαρρείς η φύση μας ανάρμοστη και αντιφατική . Δειλή και αδηφάγα .

Σαν δυο σταγόνες της βροχής για αυτόν το κόσμο που με πνίγει  .

Και είναι νωρίς για πόνο . Τόσο νωρίς .

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: