Στο κάστρο του Κυανοπώγωνα

βάσια τσώτσου

Μια χοροθεατρική παράσταση βασισμένη στην όπερα του Béla Bartók «Στο κάστρο του Κυανοπώγωνα»

Χρόνος ορισμένος αόριστος, αφήγηση καθορισμένη σκοτεινή. Μια μόνο επανάληψη, ένα κάποιο κόκκινο, ένα τέλος και μια αρχή.

Σε αυτό το κάστρο οι Μέρες περνούν γοητεύοντας τις Υπάρξεις. Οι Ψευδαισθήσεις μεταμορφώνονται σε πικρές Αφηγήσεις και η Μαγεία, φαντάζει απροσδιόριστα ικανή να σκεπάσει τα Όνειρα και τους Εφιάλτες. Όλα για το λίγο μα ίσως και για το πολύ.

Η σιδερένια πόρτα ανοίγει ξανά και γεννιέται μια καινούργια φυλακή. Γλυκιά και τόσο σκοτεινή. Κάτι ψιθυρίζει, κάποια προσευχή. Αυτή η μαριονέτα είναι ένας ακόμη θησαυρός. Μικρός, πολύτιμος βυθός, γρήγορα γίνεται φάντασμα.

Αφίξεις, προσωπικές στιγμές εγκλεισμού και παιχνίδια εξουσίας. Μια πάλη που οδηγεί στο θάνατο, τη  μοναξιά, το άπειρο, το αιώνιο.

Δεν είναι όλα τα παραμύθια όμορφα με ευτυχές τέλος. Δεν πιστεύουν όλα στα ξωτικά και στις νεράιδες. Υπάρχουν παραμύθια που είναι φτιαγμένα μονάχα για μεγάλους.  Αυτά μιλούν για περίεργους κόσμους και σκοτεινές υπάρξεις. Μάγους ηγέτες και φτηνούς επαίτες. 

Για ένα τέτοιο σκοτεινό παραμύθι μας μίλησε και ο Θέμελης Γλυνάτσης, σκηνοθέτης της παράστασης. Μοιραζόμαστε κρυφά λίγες από τις σκέψεις του:

Συνήθως οι αφηγήσεις ψεύδονται για το πόσο απλές είναι.
Η ποίηση θα έπρεπε να είναι ο διάλογος μια κρυφής, στέρεης δομής με την παροντικότητα.
Ο συγκεκριμένος χρόνος γίνεται ασαφής όταν βιώνεται.
Ο χώρος αλλάζει όταν γίνεται αντικείμενο της αντίληψης κάποιου.
Ο μόνος ήρωας προσπαθεί μάταια να κατασκευάσει μια αφήγηση που θα τον απομακρύνει από τη μοναξιά του.
Η θεατρική πράξη λειτουργεί όταν η επανάληψη των παραστάσεων καταρρίπτεται από την έμπνευση της στιγμής του κάθε performer.
Η επανάληψη είναι ένα αντανακλαστικό, μια αντίδραση του μοναχικού.
Ο φόβος βρίσκεται πάντα στη μικροκλίμακα.
Και ο θάνατος διατηρεί την απροσδιοριστία του.
Οι κενές ώρες είναι αυτές της αναμονής.
Οι πληγές δεν φαίνονται.
Οι αλήθειες είναι παραπλανητικές.
Οι αναμνήσεις είναι ταυτόχρονα το μέσα και το έξω.
Ο έρωτας είναι από τις πιο θαρραλέες διανοητικές διεργασίες.
Μια κόκκινη σκέψη είναι η τομή στο μπλε.

Η παράσταση «Στο κάστρο του Κυανοπώγωνα» παρουσιάστηκε στο αθηναϊκό κοινό από τις 16/9-26/9 και αποτελεί μέρος του διεθνούς φεστιβάλ που διοργανώνει η “Knot Gallery” για τα 200 χρόνια από την πρώτη έκδοση των παραμυθιών των αδελφών Γκριμ. Σειρές διαλέξεων, ηχητικές εγκαταστάσεις, παιδικό θέατρο, συναυλία, performances και όπερα είναι όλα θα όσα πλαισιώσουν το φεστιβάλ μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου.

Το έργο:

Λίγο μετά το γάμο τους, ο Κυανοπώγωνας φέρνει την καινούργια του νύφη, την Ιουδήθ, στο σκοτεινό κάστρο του. Στα υπόγεια του κάστρου η Ιουδήθ ανακαλύπτει επτά πόρτες που κρύβουν τα μυστικά του καινούργιου της συζύγου. Σταδιακά οι πόρτες ανοίγουν, οδηγώντας την Ιουδήθ στο θάνατο και τον Κυανοπώγωνα στην απόλυτη μοναξιά. Με βάση την διασκευή του γνωστού παραμυθιού από τον Ούγγρο συγγραφέα Béla Balázs και τον συνθέτη Béla Bartók, η παράσταση εξερευνά το ταμπού της εξερεύνησης των μύχιων μυστικών ενός ζευγαριού, τις αναπαραστάσεις του αρσενικού και του θηλυκού και την ψυχαναγκαστική επανάληψη των χαρακτήρων της ιστορίας, παγιδευμένοι ο καθένας στη δική του αφήγηση.

 

 

 Ινφο

Σκηνοθεσία, διαμόρφωση σκηνικού χώρου: Θέμελης Γλυνάτσης
Χορογραφία: eekuipoiz (Marion Renard – Χρήστος Καούκης)
Μουσική: Γιάννης Κοτσώνης
Κοστούμια: Μαργαρίτα Δοσούλα
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Παίζουν: Χρήστος Καούκης, Marion Renard, Γιώργος Σεραφειμίδης, Δανάη Στεφάνου και Γεωργία Καρύδη

 

 

Advertisements

Το τέλος και η αρχή ένα σώμα διάφανο και πλαστικό. Ξυπνάει απρόσμενα μια νύχτα μέσα στο μαύρο, γερασμένο για να διαγράψει τη τροχιά του προς τη γέννηση και πάλι.Το τέλος και η αρχή ένα παιχνίδι με το χρόνο συγκεκριμένο, αφηρημένο, ανεξάρτητο, εξαρτημένο, ανήσυχο και βουβό.

Ένα ταξίδι που ποτέ δε σταματά. Μια ανακάλυψη. Μια απορία. Μια ερώτηση. Μια σύλληψη. Μια αγωνία. Που πάμε; Πότε γυρνάμε; Σιωπή. Δεν υπάρχει επιστροφή, απαντάει η άδεια βαλίτσα και συνεχίζει. Στη σκηνή εμφανίζονται και άλλα αντικείμενα, πολλά αντικείμενα, ξαφνικά αντικείμενα. Τι ακριβώς γίνεται εδώ πέρα; Ο χρόνος περνά και εγώ ακόμα να καταλάβω. Ένας δρόμος ευθεία. Φαίνεται πώς Υπάρχω μέσα σε αυτόν και αντέχω γιατί είμαι μαζί σου, μα μπορεί και να μην είμαι. Εξαρτημένος από τη σκέψη για το ταξίδι, μπερδεύομαι. Δε ξέρω που να πάω. Και ο χρόνος περνά. Θέλω αέρα, ένα παράθυρο, μια φυγή.

Τότε είναι που οι μνήμες πείνανε και αποφασίζουν να κατασπαράξουν τη στιγμή μου. Σα φαντάσματα με κυνηγάνε. Αδιαφορώ μα εκείνες μεγαλώνουν και με παραμορφώνουν. Γίνονται αναμνήσεις αόριστες και ισχυρές. Φοβάμαι. Αλλά μπορεί και όχι. Ίσως εαν ερχόσουν και πάλι κοντά μου, ίσως τότε να μπορούσα να σωθώ. Έλα πάμε. Το ταξίδι συνεχίζεται και τη τροχιά του διαγράφουμε και πάλι απ΄την αρχή. Μόνοι και μικροί.

Το έργο

Η νέα παραγωγή της ομάδας Πλεύσις είναι μια παράσταση σωματικού θεάτρου. Με μοναδικά εκφραστικά μέσα τον αόρατο λόγο της κίνησης, τη μιμική και τον χορό, αφηγείται στιγμές βασισμένες σε τρία κείμενα του Μπέκετ. Εικόνες από τα έργα: Περιμένοντας τον Γκοντό, Το τέλος του Παιχνιδιού και Ευτυχισμένες μέρες συνθέτουν το πάζλ του έργου της ομάδας μέσα από τη γλώσσα του σώματος.

Υπηρετώντας ως ένα συγκεκριμένο σημείο το συγγραφέα και το θέατρο του Παραλόγου, διακρίνουμε μοναδικές ποιητικές εικόνες, γεμάτες εσωτερικότητα αλλά και απεύθυνση. Μια εικαστική μαρτυρία εξελίσσεται μπροστά μας καθ’ολη τη διάρκεια του έργου και προκαλεί τις πιο μύχιες σκέψεις μας. Βαθιά στρώματα του Νου και σκοτεινά μονοπάτια, βγαίνουν στην επιφένεια ή στη χειρότερη των περιπτώσεων αναγνωρίζονται μέσα από τη προσωπική μας αφάνεια.

Η παράσταση διαθέτει αρκετές αναγνώσεις. Η απουσία, άλλωστε, του λόγου δημιουργεί αφαιρετικούς συνειρμούς στον εκάστοτε θεατή. Τα σημεία των καιρών μας όμως, η κοινωνική και κατεξοχήν πολιτική μας φύση, ανήσυχη και γεμάτη ορθώνεται μπροστά μας σαν μια μεγάλη ανάσα για να μας υποδείξει την κοινή συνύπαρξη του τέλους και της αρχής. Ίσως κάτι τελειώνει, ίσως όμως και κάτι να αρχίζει.

Σκηνοθεσία/ Σκηνικά: Αντώνης Κουτρουμπής
Κοστούμια: Όλγα Γερογιαννάκη
Μουσική: Μηνάς Εμμανουήλ
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα
ΔΡραματουργική Επεξεργασία: Μιράντα Βατικιώτη, Αντ. Κουτρουμπής
Σκηνικά αντικείμενα: Θένια Κουτρουμπή, Όλγα Γερογιαννάκη
Ερμηνεία/ Χορογραφία: Αντ. Κουτρουμπής, Όλγα Γερογιαννάκη
Χειρισμός αντικειμένων: Μιράντα Βατικιώτη

Ημέρες και Ώρες παραστάσεων
Σάββατο και Κυριακή στις 21.30μ.μ

Τιμές εισιτηρίων
15 €, 10 €

Θέατρο Φούρνος
Μαυρομιχάλη 168

Τηλ:  2106460748

βάσια τσώτσου

trailer από τους m.r.a

Τι θα μπορούσε άραγε να απασχολεί τρεις νέους χορευτές και χορογράφους της εποχής μας; Ποια είναι τα μεγάλα ερωτήματα που ελλοχεύουν πίσω από κάθε τους κίνηση; Ποιοι φόβοι τους εξουσιάζουν; Γιατί τα δαιμόνια εμφανίζονται και πότε ακριβώς απουσιάζουν;

Η Μαίρη Φώφη Ανέστου, η Ριαλένα Νικοδήμου και ο Αντώνης Αντωνίου, παρουσιάζουν αποσπασματικά τη πρώτη τους παραγωγή που φέρει τον τίτλο Trailer στα πλαίσια του 9ου Φεστιβάλ Χορού Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων. Απόφοιτοι της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, αποδομούν τις δικές τους μικρές αλήθειες, και μας αγγίζουν σιωπηλά την ώρα που τα σώματά τους κραυγάζουν πάνω στη σκηνή. 

Παλεύουν ανάμεσα στο δικό μου, το δικό σου και το δικό μας. Απορούν με τον στείρο ρεαλισμό ενώ εύχονται να ζούσαν σε έναν πολύχρωμο υπερρεαλισμό. Η περιπλάνησή τους είναι ένας δρόμος μοναχικός. Ψάχνουν στο σκοτάδι να βρουν τον Άλλον. Στροβιλίζονται πίσω από σκέψεις. Διεκδικούν και υπάρχουν μονάχα όταν προσεύχονται. Δεν είναι μόνοι, κι ας νίωθουν τόσο μόνοι. Στο φως αναζητάται η αλήθεια. Κάποιες φορές, την βρίσκουν μα έπειτα την ξαναχάνουν.

Κι αν στο έργο αυτό γεννάται μια διαφορετική, μηδενική ταυτοποίηση, σίγουρα δεν μπορούμε να μιλήσουμε με συγκεκριμένους συμβολισμούς. Πώς άλλωστε; Αφού αυτό το ταξίδι είναι εσωτερικό και απροσδιόριστα μοναχικό.

Αξίζει να επισημάνουμε πώς η σύλληψη της ιδέας, η σκηνοθεσία, οι χορογραφίες ακόμα και η μουσική επιμέλεια είναι αποκλειστικό δημιούργημα των M.R.A.

Χορεύουν: Μαίρη Φώφη Ανέστου, Ριαλένα Νικοδήμου, Αντώνης Αντωνίου

Χορογραφίες: Μαίρη Φώφη Ανέστου, Ριαλένα Νικοδήμου, Αντώνης Αντωνίου

Φωτισμοί: Θωμάς Οικονομάκος

Μουσική Σύνθεση: Μαίρη Φώφη Ανέστου

Ηλεκτρονική Σύνθεση: Ριαλένα Νικοδέμου, Αντώνης Αντωνίου

Ημέρες Και Ώρες Παραστάσεων:

Παρασκευή 25 Ιουνίου στις 10.00μ.μ και Σάββατο 26 Ιουνίου στις 8.00μ.μ

Τιμές Εισιτηρίων: Δωρεάν

Θέατρο Ροές: Ιάκχου 16, Γκάζι

Βάσια Τσώτσου, ts_vasia@hotmail.com, παντειακα νεα, ιούνιος 2010

una ή αλλιώς unknown negative activity

– Γιατί δε μιλάς; Γιατί δε μου απαντάς; Τόση ώρα σε ρωτώ να μου πεις το όνομά σου και εσύ με αγνοείς.

– Μαριάννα.

– Μη κατεβάζεις το βλέμμα. Κοίταξε με.

– Δε θέλω. Δε μπορώ…

Μια μυστική συνομωσία γύρω από αυτό το μικρό κορίτσι. Ένα παιχνίδι διεκδίκησης και ανεξέλεγκτης επιτήρησης.

Κάποιοι θέλουν να κλέψουν το πρωτόλειο της άμορφης ψυχής της. Κάποιοι να τη δαμάσουν και κάποιοι τρίτοι να τη κατασπαράξουν. Σε ένα δάσος μυστικό μόλις ξεκινά ο ανελέητος γύρος.

Άνθρωποι που αντικαθιστούν τις αγνές τους υπάρξεις με τις ζωώδεις τους επιθυμίες. Σπρώχνουν και σπρώχνονται σε αυτόν τον αγώνα. Καταστρέφουν τον Άλλο για να καταστρέψουν πρώτα από όλα τον καθρέφτη του ίδιου τους του εαυτού. Δεν αντέχουν την αλήθεια. Προτιμούν τα μυστικά. Γεύονται την ειρωνεία και αναλώνονται. Χρόνια τώρα μονάχα αναλώνονται.

Κι έπειτα, ασθενικοί παρατηρητές όλοι εμείς.

Μην απορείτε και μη δέχεστε έτσι απλά τον τίτλο. Σε αυτό το παιχνίδι υπάρχουν αντικαταστάτες.

H ομάδα χορού RootlessRoot παρουσιάζει για δύο ακόμα βραδιές στο θέατρο Κιβωτός, το ξεχωριστό της έργο UNA (Unknown Negative Activity). Μια υπέροχη, γεμάτη εκρήξεις, παράσταση σωματικού θεάτρου. Μέσα από τη κίνηση και την ελλειπτική αφήγηση μια φωνή μας προειδοποιεί. Για όλα αυτά που φοβάται πως θα έρθουν. Για όλα αυτά που ήδη έχουν έρθει. Ο κόσμος μας μικρός και εμείς τόσο ανεξήγητα δειλοί.

«Ο χορός και τα λόγια του Jozef Fruček (Γιόζεφ Φρούτσεκ), της Λίντας Καπετανέα, του Edgen Lame και της 10χρονης Μαριάννας Τζούδα, η φωνή της Μάρθας Φριντζήλα και η ζωντανή μουσική του Βασίλη Μαντζούκη, ενώνονται για να δημιουργήσουν ένα έργο που επαναπροσδιορίζει τα όρια του χοροθεάτρου και υπόσχεται να μας μείνει αξέχαστο».

Τα φαντάσματα μας, μας μιλούν. Γιατί ποτέ δε τα ακούμε;

Σύνθεση και εκτέλεση: Μάρθα Φριντζήλα, Γιόζεφ Φρούτσεκ, Λίντα Καπετανέα, Βασίλης Μαντζούκης, Ε. Λέιμ και Μαριάννα Τζούδα.Live Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης,κοστούμια: Νατασσα Δημητριου, φωτισμός: Δημήτρης Νασιάκος,κείμενο: Γιόζεφ Φρούτσεκ, σκηνογραφία: Δημήτρης Νασιάκος και RootlessRoot.

Πληροφορίες: Θέατρο Κιβωτός, Πειραιώς 115 Γκάζι, τηλ.210-3427426 και 210-3417000. Τιμές εισιτηρίων: 20 ευρώ και 15 ευρώ (φοιτητικό).

Βάσια Τσώτσου, ts_vasia@hotmail.com , panteiakanea.wordpress.com, απρίλιος 2010

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.