Βαθμός: “λίαν καλώς”

Περπατώ σε έναν δρόμο παράλληλο της Συγγρού.
Είναι 2007 και ξημερώνει ακόμα.
Στέκομαι όρθιος να ανοίξω του κόσμου αυτή την πόρτα.
Στο παρατέταρτο.
Στο ακριβώς.
Φοράω τα αγαπημένα μου μωβ και περιμένω.
Είμαι μικρός ακόμα.
Θέλω να μεγαλώσω.
Θέλω να σου μοιάσω.
Και ποτέ να μη γεράσω.
Περπατώ σε έναν δρόμο παράλληλο της Συγγρού.
Κοίταξέ με!
-Τι χρώμα βλέπεις μέσα μου;
-Πράσινο!
Ο-νει-ρεύ-ομαι.
Ξεχνιέμαι.
Ερωτεύομαι.
Ανοίγω εφημερίδες και σου γράφω.
Δεν αντιγράφω.
Θέλω να σου δείξω την αλήθεια μου.
Θέλω να δεις πόσο σε θέλω.
Μα και εαν δε το δεις, εγώ το ξέρω.
Και έτσι περνάνε τα εξάμηνα.
Τα χρόνια και οι μέρες.
2011.
Είμαι πάνω στη Συγγρού και περπατώ.
Κοίταξέ με.
Δε φοβάμαι.
Δε σχινοβατώ.
Μπορώ.
Πώς άλλωστε;
Αφού με έμαθες να περπατώ.
Να μιλώ.
Να μη σωπαίνω.
Να μη πονώ.
Για όλα αυτά, σε ευχαριστώ…

Βαθμός: “λίαν καλώς”

καλημέρα

Μου λές να ησυχάσω. Να μη φοβάμαι. Να σιωπώ. Τα βράδια με σκεπάζεις. Με ακολουθείς στα όνειρά μου και με θαυμάζεις. Λές πώς είσαι δυνατός και ότι θα τα καταφέρεις. Έχεις τα μέσα και τη διάθεση, έτσι λες.

Ο χρόνος περνάει όμως και αλλάζεις. Φαίνεται πώς δεν αντέχεις και σκουριάζεις. Με τρομάζεις. Μεγαλώνω και μαζί με εμένα και εσύ γερνάς. Εγκαταλείπεις την πατρική σου αγκαλιά και ταμπουρώνεσαι στα τείχη που ο ίδιος ονομάζεις κοινωνία. Βγάζεις αγκάθια και με πονάς. Έλλογα με γεμίζεις υποσχέσεις και άλογα χτίζεις την πολιτεία μας ψηλά και την γκρεμίζεις. Φέρεσαι ηγεμονικά, συμπεριφέρεσαι μοναχικά. Δεν είσαι μόνος και το ξέρεις. Δεν είμαι πιόνι σου, και αυτό το ξέρεις.

Όταν βομβαρδίζεις τις ελπίδες μου με λόγια τότε είναι που οι δρόμοι μας χωρίζουν. Δεν είμαι πια κανονικό παιδί. Δε σου έχω εμπιστοσύνη και αρνούμαι οποιοδήποτε γεύμα μαζί σου. Απορρίπτω οποιαδήποτε λέξη ή πράξη σου. Τώρα πια δε με πείθεις. Τώρα πια βγαίνω εκτός. Έχω το θάρρος μα και την αλήθεια.

Μοναδική μου ανάγκη, η απουσία σου. Πες μου ότι θα φύγεις. Πότε ακριβώς; Τι ώρα; Τα καταφέρνω καλύτερα μόνος. Θα σε θυμάμαι και θα ησυχάζω όταν ξέρω πώς όπου κι αν πας, θα σε στοιχειώνει ο πόνος και η θλίψη που τώρα εδώ σε εμάς σκορπάς.

Καλημέρα.

Blog στο WordPress.com.